Świat zmysłów, czyli wstęp do integracji sensorycznej

  Otaczający nas świat jest bogaty w kolory, kształty, dźwięki i zapachy. Człowiek poznaje świat za pomocą układów sensorycznych, czyli układów zmysłowych, czy jeszcze inaczej systemów zmysłowych. Wszyscy potrafimy wymienić pięć podstawowych zmysłów występujących u człowieka, za pomocą których odbierane są informacje z otaczającego nas środowiska. Są to: wzrok, słuch, węch, smak i dotyk. 

 Oprócz wymienionych, istnieją jeszcze inne układy sensoryczne: 

układ przedsionkowy (nazywany zmysłem równowagi) – informujący o ruchu i sile grawitacji,

- układ proprioceptywny (inaczej zmysł kinestetyczny) – odbierający informacje ze stawów i mięśni, 

układ interoceptywny (wewnętrzny, trzewny) – wykrywający zmiany w narządach wewnętrznych. 

 Właśnie rozpoczął się rok szkolny. Co robić, jeśli Twoje dziecko ma problemy z nauką, nie może się skupić, jest nadpobudliwe, nadmiernie ruchliwe, nie potrafi usiedzieć w miejscu? A może wraca ze szkoły, przedszkola czy żłobka zmęczone, skarży się, że jest za głośno, nadmiernie reaguje na dźwięki otoczenia? Bardzo mocno się przytula, wręcz wiesza na innych, nie lubi mycia i czesania włosów, obcinania paznokci, a metki zawsze trzeba wycinać? 

 Sprawdź, co możesz zrobić, aby mu pomóc! 

 Metoda Integracji sensorycznej (w skrócie SI) powstała w Stanach Zjednoczonych w latach 60 XX wieku. Jej autorką jest Jean Ayres, psycholog i terapeutka zajęciowa. W Polsce integracja sensoryczna jest stosunkowo nową metodą terapeutyczną, która ma coraz więcej zwolenników i cieszy się dużą popularnością. 

 Zaburzenia integracji sensorycznej mogą pojawić się już u niemowląt. Rodziców powinna zaniepokoić sytuacja, kiedy dziecko odpycha bliskich, nie lubi być przytulane, nie potrafi się uspokoić w trakcie ssania smoczka i irytuje się w trakcie przebierania, bardzo dużo płacze, ma problemy z zachowaniem rytmu snu i czuwania czy z rozszerzaniem diety. Objawy nasilają się w wieku przedszkolnym i szkolnym. 

 

Pierwszym, bardzo istotnym krokiem jest przeprowadzenie diagnozy procesów SI. Jeżeli wykaże ona

problemy w przetwarzaniu bodźców w zakresie wtedy zalecane jest rozpoczęcie terapii. Diagnoza pozwala odpowiednio dobrać działania terapeutyczne. Zazwyczaj na pierwsze efekty prawidłowo prowadzonych zajęć połączonych z zadaniami wykonywanymi w domu nie trzeba zbyt długo czekać. Zajęcia powinny być prowadzone indywidualnie, przez wykwalifikowanego terapeutę.

 Specjalne zajęcia odbywają się z wykorzystaniem huśtawek, drabinek gimnastycznych, lin, deskorolek i innych sprzętów wpływają na poprawę pracy ośrodkowego układu nerwowego, zwiększenie koncentracji i koordynacji ruchowej oraz wzrokowo-ruchowej. Na zajęciach dzieci ćwiczą głównie te obszary, które wymagają usprawnienia. Są to zajęcia na których podąża się za dzieckiem, terapia poprzez zabawę.