Adwent to czas rozpoczynający nowy rok liturgiczny. To także okres duchowego przygotowania się do Świąt Bożego Narodzenia. Z tym wyjątkowym czasem łączą się również piękne symbole i zwyczaje.
Dawniej Adwent, na wzór Wielkiego Postu, trwał 40 dni i rozpoczynał się od dnia świętego Marcina. Obowiązywał w tym czasie post, choć w nieco łagodniejszej formie niż w Wielkim Poście. Dopiero w VI wieku zaczęto obchodzić Adwent w formie czterech tygodni przed Bożym Narodzeniem. Zawsze ten czas obchodzono dostojnie, poważnie, z wielką tęsknotą za cudem Pańskich narodzin.
W okresie Adwentu dziewczęta na wsiach chodziły na prządki po domach. W izbach przędły, darły pierze. Wykonywały różne ozdoby choinkowe, śpiewając przy tym i opowiadając sobie różne opowieści. Długie, jesienno-zimowe wieczory i szybko zapadający zmierzch, sprzyjały spotkaniom towarzyskim.
Przez cały okres trwania Adwentu w kościołach katolickich odprawiane są poranne msze święte wotywne ku czci Najświętszej Marii Panny nazywane roratami. Według różnych podań zwyczaj odprawiania rorat wprowadziła święta Kinga, żona księcia Bolesława Wstydliwego. Zapala się wówczas wielką woskową świecę zwaną roratnicą lub roratką, która udekorowana błękitną wstążką symbolizuje Matkę Bożą.
Zwyczaj uczęszczania na te nabożeństwa był popularny w Polsce już w średniowieczu. Starano się chodzić do kościoła w gronie rodzinnym lub sąsiadów, śpiewając po drodze pieśni religijne. Niesiono ze sobą lampiony, które nie tylko oświetlały drogę, ale także symbolizowały biblijne panny czekające na nadejście Chrystusa z zebraną oliwą i lampami.
Wracające ze Mszy dziewczęta lubiły podbiegać do kawalerów i zalotnie wołać: ''Roracie, roracie, jak na imię macie?''. Na wsi adwent zwany był czasem swadziebnym, czyli czasem swatania par.
Adwent starano przeżyć się we wspólnocie. W tym czasie, szczególnie u protestantów, w gronie rodzinnym czytano Biblię i żywoty świętych. W niektórych katolickich parafiach kultywowano zwyczaj wędrującej figury Matki Bożej. Rodzina, której dziecko wyciągnęło szczęśliwy los, dostawała na jeden dzień figurę Maryi. Domownicy ustawiali się wokół niej śpiewając pieśni religijne i odmawiając modlitwy. Kolejnego dnia figurę przenoszono do innego domu.
W przeszłości Adwent był czasem, gdy po miesiącach ciężkich prac polowych rodziny mogły częściej być razem w domach, przy wspólnych zajęciach, dłużej rozmawiać, żartować... W dzisiejszym świecie raczej Adwent kojarzy się nam z ogromnymi zakupami, a za tradycje uważamy zakupy świąteczne z całą rodziną w super markecie.
Komentarze
Prześlij komentarz