Przejdź do głównej zawartości

Święto Światła, czyli Dzień Świętej Łucji

 Dzień Świętej Łucji to święto światła obchodzone 13 grudnia w Szwecji na pamiątkę jego patronki, świętej Łucji z Syrakuz. Kult Łucji wywodzi się z jej rodzinnych Włoch, a  do Szwecji przybył z Niemiec. 13 grudnia to tradycyjna data, gdy należy rozpocząć przygotowania do Bożego Narodzenia. To zwyczaj bardzo popularny w krajach skandynawskich, w Polsce znany na Podhalu.


 Nieprzestrzeganie tej daty granicznej, miałoby rzekomo spowodować niezgodę w rodzinie. 13 grudnia o poranku przestaje ubywać dnia. Jest to więc pora, gdy mrok przestaje triumfować nad światłością. Mówi o tym popularne przysłowie: ''święto Łucy, nocy króci''.


 Chociaż ta tradycja stopniowo zanika, jeszcze w XX wieku na Podhalu okadzano tej nocy domostwa. Wonne kadziło miało odganiać demony oraz czarownice i zapewniać powodzenie domownikom. Teraz ten rytuał ustąpił miejsca innym zwyczajom adwentowym.



 We Włoszech, święto to jest bardzo popularne wśród dzieci, ponieważ właśnie w nocy z 12 grudnia na 13 grudnia święta Łucja przynosi im prezenty. Dzieci oczekują przybycia świętej, zostawiają dla niej na parapecie ciasteczka i wino, zaś dla jej osiołka garstkę słomy i marchewkę. Dzień świętej Łucji również uroczyście obchodzony jest w Syrakuzach, którego święta jest patronką, w którym urodziła się i została ścięta mieczem w wieku 23 lat.


 Współcześnie Szwedzi kultywują efektowne obchody dnia świętej Łucji. W tym dniu organizowane są świąteczne procesje. Orszak prowadzi zawsze dziewczyna ubrana w białe szaty, na głowie niesie wieniec ze świecami. Chociaż całe przedsięwzięcie wydaje się nieco ryzykowne, każda młoda dziewczyna marzy o tym, żeby choć raz w życiu wcielić się w rolę świętej Łucji, prowadzącej orszak. W niektórych miejscowościach są organizowane w tym celu specjalne wybory, które mogą przypominać konkursy piękności.

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Wasze ulubione warsztaty - malarstwo połączone z arteterapią 🪁🎨

 Warsztaty malarskie połączone z arteterapią mają niezwykle pozytywny wpływ na rozwój dzieci. Przede wszystkim, malowanie pozwala dzieciom wyrazić swoje emocje i myśli w sposób, który jest dla nich naturalny i intuicyjny. Dzięki temu mogą lepiej zrozumieć siebie i swoje uczucia, co jest kluczowe dla ich zdrowia psychicznego.  Kolejnym ważnym aspektem jest rozwijanie kreatywności. Dzieci, które uczestniczą w takich warsztatach, uczą się myśleć poza schematami, co może przynieść korzyści w wielu dziedzinach życia. Kreatywność jest nie tylko ważna w sztuce, ale także w nauce, technologii i codziennym rozwiązywaniu problemów.  Warsztaty malarskie wspierają również rozwój motoryki małej. Malowanie wymaga precyzyjnych ruchów ręki, co pomaga w rozwijaniu koordynacji i sprawności manualnej. Te umiejętności są niezbędne w codziennych czynnościach, takich jak pisanie czy ubieranie się.  Nie można zapomnieć o aspekcie społecznym. Warsztaty arteterapeutyczne często odbywają się ...

Sierpień – miesiąc pożegnań i początków

 Sierpień to miesiąc o dwóch twarzach. Jeszcze ciepły, jeszcze słoneczny, ale już jakby z cieniem tęsknoty w powietrzu. Pachnie dojrzałymi owocami, sianem i suchą trawą. W jego dniach kryje się coś ulotnego – świadomość, że coś się kończy, że zaraz trzeba będzie wrócić do obowiązków, codzienności i sztywnych ram kalendarza.  To ostatni moment, by zasmakować lata w pełni. Ostatni grill na działce, ostatni wieczór nad jeziorem z bosymi stopami w chłodnej wodzie, ostatni raz, gdy dzieci biegają po podwórku bez zegarka w ręce. W sierpniu zachody słońca robią się intensywniejsze, jakby chciały na zapas wynagrodzić nam to, co nadchodzi. I nawet jeśli dni są jeszcze gorące, to poranki i wieczory mają już w sobie coś jesiennego – chłód, który przypomina o swetrach czekających w szafie.  Dla wielu sierpień to czas lekkiej melancholii. Wakacje zmierzają ku końcowi, dzieci przygotowują się do szkoły, dorośli wracają do pracy po urlopach. Walizki się rozpakowuje, zdjęcia z wyjazdów z...

Ostatki

 Ostatki, znane również jako zapusty, to czas hucznego świętowania tuż przed Wielkim Postem, trwającym 40 dni i poprzedzającym Wielkanoc. Tradycja obchodów ostatków sięga starożytności, gdy święta były związane z kultem płodności i nowego życia, a także z cyklami rolniczymi. W różnych kulturach i religiach ten czas był okazją do radosnych biesiad, tańców i zabawy, zanim nadejdzie okres postu i refleksji.  W Polsce ostatki mają swoje korzenie w obrzędach słowiańskich, które były mocno związane z cyklami przyrody i rolnictwem. W czasach pogańskich świętowano koniec zimy i nadejście wiosny, a obrzędy te były połączone z odprawianiem rytuałów mających na celu zapewnienie urodzaju. Chrześcijaństwo zaadaptowało te obrzędy, nadając im nowe znaczenie i wpisując je w kalendarz liturgiczny.  Ostatki w Polsce obchodzone są na różne sposoby, w zależności od regionu. Na wsiach popularne były tzw. kuligi, czyli przejażdżki saniami, podczas których odwiedzano sąsiadów, śpiewano ludowe p...