Przejdź do głównej zawartości

Pisanki. Historia i zwyczaje

  Zwyczaj malowania pisanek na Wielkanoc ma długą i złożoną historię. Początki tego zwyczaju sięgają starożytności, kiedy to ozdabiano skorupy jaj strusich.


 Persowie wierzyli, że świat wykluł się z jajka, a białko stało się słońcem. Żółtko zaś zostało księżycem. Według mitologii indyjskiej kosmiczne jajo zostało złożone przez boskiego ptaka w pierwotnych wodach i wykluł się z niego Brahma, stwórca pierwszych istot żywych. Z kolei starożytni Egipcjanie sądzili, że kosmiczne jajo zostało złożone w Nilu, a jego skorupka kryła boga Ra.



 Zwyczaj malowania jajek jest znacznie starszy niż obchody świąt wielkanocnych. Najstarsze malowane jajka pochodzą z Asyrii i liczą ponad 5000 lat. Nieco późniejsze wywodzą się z Chin, Egiptu i Persji.  Pierwsi chrześcijanie, którzy przyjęli ten zwyczaj, pochodzili z Mezopotamii, a swoje jaja barwili na czerwono, na pamiątkę krwi Chrystusa. Według legendy święta Maria Magdalena, dowiedziawszy się o zmartwychwstaniu Jezusa, pobiegła do domu, gdzie zorientowała się, że jej jajka mają czerwone skorupki. Ogłaszając apostołom radosną wieść, pokazała im też niezwykłe znalezisko. Z kolorowych jajek wykluły się barwne ptaki, które poleciały obwieszczać na całym świecie Dobrą Nowinę.


 Sama praktyka dekorowania skorupki miała spotęgować cudowne własności jajka. Uważano, że jajko chroni przed złem. Dlatego też wkładano jajko do ust zmarłego, by jego dusza zaznała spokoju i nie błąkała się po świecie. Pisanki przynoszono również na groby. Jajek używano do leczenia chorób i łagodzenia bólu, turlając je po ciele cierpiącego nieszczęśnika. Jajko pełniło również funkcję ''kamienia węgielnego'' zakopywano je w miejscu, gdzie miał powstać nowy budynek, by zło trzymało się z daleka.


 W dawnej Polsce ozdabianiem wielkanocnych pisanek zajmowano się w Wielki Piątek. Była to czynność zarezerwowana dla dziewcząt. Wodą, w której gotowały się przeznaczone do malowania jajka, myły włosy. Taki zabieg miał sprawić, że włosy stawały się gęste i nabierały blasku. Pisanki służyły dziewczynom jako wykup w śmigus-dyngus rozdawały je chłopakom, by uniknąć polania wodą.



 Najładniejsze malowane wielkanocne jajko panna wręczała kawalerowi, którego darzyła szczególnymi względami. Jeśli chłopak odwdzięczył się podobnym podarunkiem, świadczyło to o odwzajemnionym uczuciu.


 Jajka wielkanocne można ozdabiać na przeróżne sposoby. Jednym z nich są drapanki powstające poprzez wykorzystanie ostrego narzędzia, którym wydrapuje się zabarwioną zewnętrzną warstwę jaja. Z kolei kraszanki tworzone są poprzez gotowanie jajka w barwiącym wywarze, dawniej sporządzonym wyłącznie ze składników naturalnego pochodzenia takich jak buraki czy łupiny cebuli.



 Tradycyjne pisanki swoją nazwę wzięły od tego, że dawniej pisano po nich roztopionym woskiem, a następnie zanurzano całe dzieło w barwniku, dzięki czemu powstawały przepiękne wzory. Natomiast oklejanki można uzyskać poprzez to, że na skorupkę nakleja się płatki kwiatów, ozdobne papierki czy tkaniny a także kolorowe włóczki.


 Mimo że tradycja tworzenia pięknych pisanek sięga bardzo dawnych czasów, do dzisiaj cieszy się ona bardzo dużą popularnością. Powstaje wiele nowych sposobów na przyozdabianie jajek różnymi barwami i materiałami, aby wspaniale się prezentowały w wielkanocnym koszyku. Nie da się ukryć, że czynność przyozdabiania sprawia wiele radości nie tylko najmłodszym.





Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Wasze ulubione warsztaty - malarstwo połączone z arteterapią 🪁🎨

 Warsztaty malarskie połączone z arteterapią mają niezwykle pozytywny wpływ na rozwój dzieci. Przede wszystkim, malowanie pozwala dzieciom wyrazić swoje emocje i myśli w sposób, który jest dla nich naturalny i intuicyjny. Dzięki temu mogą lepiej zrozumieć siebie i swoje uczucia, co jest kluczowe dla ich zdrowia psychicznego.  Kolejnym ważnym aspektem jest rozwijanie kreatywności. Dzieci, które uczestniczą w takich warsztatach, uczą się myśleć poza schematami, co może przynieść korzyści w wielu dziedzinach życia. Kreatywność jest nie tylko ważna w sztuce, ale także w nauce, technologii i codziennym rozwiązywaniu problemów.  Warsztaty malarskie wspierają również rozwój motoryki małej. Malowanie wymaga precyzyjnych ruchów ręki, co pomaga w rozwijaniu koordynacji i sprawności manualnej. Te umiejętności są niezbędne w codziennych czynnościach, takich jak pisanie czy ubieranie się.  Nie można zapomnieć o aspekcie społecznym. Warsztaty arteterapeutyczne często odbywają się ...

Zwyczaje i tradycje związane z Wielkim Tygodniem

  Wielki Tydzień jest ostatnim tygodniem przed Wielkanocą, a jego najważniejszą część stanowi tzw. Triduum Sacrum, czyli Święte Trzy Dni, które tworzy zespół obrzędów i nabożeństwa odprawianych w Wielki Czwartek, Wielki Piątek i Wielką Sobotę.  Rozpoczynający się w Niedzielę Palmową Wielki Tydzień to w chrześcijaństwie czas rozpamiętywania ostatnich dni życia Chrystusa, przygotowujący do największego święta chrześcijan - Zmartwychwstania Pańskiego. Okres ten od wieków jest czasem skupienia, modlitwy, postów, pokuty i nawrócenia oraz składania jałmużny na rzecz ubogich, a także nawiedzania obłożnie chorych w domach przez kapłanów.  Wielki Tydzień w tradycji chrześcijańskiej pojawił się dopiero w IV wieku. Rozpoczyna go Niedziela Palmowa, a kończą nieszpory Wielkiej Niedzieli, zamykające Triduum Paschalne. Poszczególne odłamy chrześcijaństwa wykształciły własną bogatą obrzędowość związaną z okresem Wielkiego Tygodnia.    Również w tradycji ludowej i regionalnej Wi...

Tradycja Wielkiego Postu

 Wielki Post to w Kościele katolickim wyjątkowy czas. Od samego początku chrześcijaństwa miał ogromne znaczenie, choć nie trwał wówczas 40 dni, a... 40 godzin. Obejmował wtedy dwa dni poprzedzające Wielkanoc, Wielki Piątek i Wielką Sobotę, a następnie wydłużono go do tygodnia. Dopiero od 325 roku ustanowiono, że Wielki Post trwa 40 dni.  Jest to czas pokuty, wyciszenia, przygotowania się do głębokiego przeżycia Świąt Wielkanocnych. W tym czasie należy pościć, nie wolno urządzać zabaw oraz wesel. W dawnej Polsce w czasie Wielkiego Postu nie jadano mięsa, tłuszczy, a nawet nabiału. Jadano głównie żur, ziemniaki, gotowaną rzepę, chleb oraz śledzie.  Myśląc o wielkopostnych zwyczajach staropolskich, warto pamiętać, że Wielki Post wypada zawsze w okresie przedwiośnia, na przednówku, kiedy to stopniowo kończyły się zgromadzone w spiżarniach zapasy, a na nowe płody długo trzeba było jeszcze czekać. Kalendarz liturgiczny niemal idealnie wpasował się w roczny cykl pór roku, l...